Nowości programowe

(mk)

UltraScript

UltraScript to interpreter Postscriptu do drukarek, które nie mają wbudowanego tego języka na stałe. Program UltraScript zajmuje 3 dyskietki 1.2 MB (HD), można go zainstalować na komputerze IBM PC/AT z dyskiem twardym (ze względu na dużą ilość danych pożądane jest rozszerzenie pamięci). Drukarki laserowe z Postscriptem wymagają danych zawierających rozkazy sterujące dotyczące rozmiarów, czcionki itd. drukowanego tekstu. Interpreter Postscriptu w drukarce dekoduje te dane na rozkazy do drukowania. Program UltraScript tłumaczy dane do Postscriptu na komendy w trybie graficznym drukarki. Po uruchomieniu program pokazuje, ile dodatkowej pamięci jest wolnej i pyta ile jej (od 800 KiB do 4 MiB) przydzielić na UltraScript. Jeżeli jest mniej niż 800 KiB pamięci dodatkowej, dane z Postscriptu można przetłumaczyć tylko na tak zwane Capture-Data i wydrukować przy pomocy interpretera UltraScriptu.

Przykład uruchomienia UltraScriptu na komputerze IBM PC/AT z 640 KiB RAM (z twardym dyskiem). Po włączeniu między użytkownikiem a komputerem odbywa się następujący dialog:

Komputer: Dostępna pamięć jest za mała. UltraScript działa, ale bardzo wolno. Czy chcesz kontynuować [T/N]
Użytkownik: T
Komputer: O.K. Ale pamiętaj co powiedziałem!

Następnie na twardym dysku zakładana jest pamięć robocza.

Wydrukowanie jednej strony na drukarce LaserJet II trwa od 5 do 15 minut. Dla standardowych drukarek 9-igłowych czas ten jest jeszcze o około 10 minut dłuższy.

Program chętnie korzysta nawet z niewielkiego rozszerzenia pamięci przyspieszając zdecydowanie działanie. Zalecane są następujące typy drukarek: HP LaserJet II, HP DeskJet, Cannon Bubblejet 130, IBM Proprinter, Epson FX, LX i LQ950.

UltraScript ma także inne możliwości:

UltraScript jest dobrej jakości interpreterem Postscriptu. Podstawową jego wadą jest mała szybkość działania: interpretacja jednej strony A4 dla drukarki 9-igłowej trwa około 20 minut. Program nie nadaje się do wykorzystania przez profesjonalistów, jest przeznaczony raczej dla ludzi, którzy drukują coś (na przykład prospekt czy zaproszenie) tylko od czasu do czasu.

Witaminy dla twardych dysków

W przypadku gdy twardy dysk nie jest dostatecznie szybki, a mamy trochę wolnej pamięci, możemy używać programów typu cache. Programy typu cache rezerwują część głównej pamięci i wykorzystują ją do przechowywania najczęściej używanych danych. Korzystanie z tych danych nie wymaga więc czasochłonnego dostępu do twardego dysku (oczywiście poprawa szybkości dostępu do danych jest tym większa, im większy jest obszar pamięci dodatkowej wykorzystywany przez cache). Najbardziej znane programy typu cache to: Vcache, Super PC-Kwik i PC-cache.

Vcache

Istnieją trzy oddzielne wersje, mogące działać w oparciu o pamięć zasadniczą (do 640 KiB), rozszerzenie pamięci (extended memory — do 2 MiB) lub pamięć dodatkową (expanded memory > 2 MiB). Cache działający w oparciu o pamięć zasadniczą do 640 KiB, przeznaczony jest dla komputerów IBM PC/XT i kompatybilnych (trzeba uważać przy jednoczesnym korzystaniu z cache i programów zajmujących więcej miejsca w pamięci, gdyż mogą wpaść w konflikt), nadaje się do współpracy z WordStar i EuroScript. Cache AT — dla komputerów kompatybilnych z AT, instaluje się w pamięci rozszerzonej (to znaczy powyżej 1024 KiB do 2 MiB czyli do górnej granicy adresowalnej przez DOS). Cache EM — dla komputerów z pamięcią rozszerzoną powyżej 2 MiB.

Wersje Vcache zajmują w pamięci od 512 KiB (dla wersji pracującej na pamięci do 640 KiB) do 8 MiB (dla wersji pracującej na pamięci dodatkowej).

Vcache może pracować jednocześnie z max. 24 twardymi dyskami, lub ich partycjami. Cena zestawu około 220 DM.

Super PC-kwik

Program ten może pracować na dowolnym rodzaju pamięci. Podczas instalacji sam określa optymalne jej parametry.

W przypadku posiadania pamięci rozszerzonej lub dodatkowej PC-Kwik zajmuje je całe na bufor danych (istnieje możliwość zmiany rozmiaru bufora przez użytkownika). Program może operować na pamięci do 16 MiB.

PC-cache

Program jest częścią biblioteki programów użytkowych pakietu PC-Tools. Stanowi on uproszczoną wersję Super PC-Kwik, może pracować na dowolnym rodzaju pamięci (conventional, extended albo expanded memory).

PC-cache może współpracować jednorazowo z czterema twardymi dyskami i czterema stacjami dysków elastycznych. Do testowania programów użyto Hewlett-Packard Vectra OS/20 — komputera 80386-PC z zegarem 20 MHz i twardym dyskiem 42 MiB. Zapisanie pliku w określonym czasie było oceniane w tym teście na 20 punktów.

Wszystkie programy przetestowane zostały w różnych konfiguracjach zależnych od ilości pamięci przydzielonej na bufor, na którym program działa i wielkość pamięci podstawowej, rozszerzonej lub dodatkowej.

Wyniki testu pozwoliły utworzyć hierarchię programów typu cache od najlepszego do najgorszego: Super PC-Kwik, Vcache, PC-cache (niewiele ustępujący Vcache).

Poprawa szybkości zależy zarówno od wielkości pamięci przydzielonej na bufor (im więcej, tym lepiej), jak i od rodzaju pamięci, na której program pracuje (na pamięci rozszerzonej pracuje szybciej niż na dodatkowej).

Ceny: Super PC-Kwik — 245 DM, Vcache — 192 DM, PC-Tools 5.1 z PC-Cache — 145 DM.

Laser Paint Color II

Laser Paint II stanowi zintegrowany program do obróbki obrazu. Niektóre z jego funkcji to: tworzenie i obróbka tekstu, wektorowy i bitowy edytory graficzne, sterowniki do różnych kolorowych skanerów. Pole z menu znajduje się u góry ekranu.

Program może pracować w trybie obiektowo zorientowanym (tryb wektorowy). Dostępne są wtedy następujące funkcje: rysowanie linii, krzywych, okręgów i ich wycinków, spirali, czworokątów oraz rysowanie z „wolnej ręki”. Symbole odpowiadające tym operacjom umieszczone są z lewej strony ekranu. Przy pomocy jednej ikony można ustawić intensywność rysowanej linii.

W trybie bitowym przyłączanie między poszczególnymi funkcjami odbywa się w menu rozwijalnym. Dostępne są tutaj funkcje potrzebne do grafiki punktowej: ołówek, pędzel, marker, spray.

W przypadku Laser Paint II (inaczej niż w innych tego typu programach gdzie cały ekran, lub otwarte okno stanowi obszar do rysowania) trzeba zdefiniować pole, na którym się rysuje. Przy drukowaniu gęstość druku zależy od współczynnika powiększenia (na przykład przy zoom 1 mamy w druku 72 dpi, zoom 4 — 300 dpi).

Pod każdą ikoną znajduje się rozwijalne okno, przy pomocy którego można sobie skonfigurować dane narzędzie, na przykład dla ołówka można ustawić automatyczną zmianę koloru, w przypadku pokrywania się koloru tła i ołówka (funkcja XODER) albo półprześwitującą linię do efektów mieszania kolorów. Marker imituje ołówek fluorescencyjny. Lasso służy do kopiowania lub przesuwania fragmentów rysunku. Funkcja Fatbits umożliwia edytowanie faktury poszczególnych wzorców służących do wypełniania obszarów ekranu. Funkcja Airbrush symuluje malowanie przy pomocy spray'u (można zmieniać zarówno kolor, jak i intensywność barwy).

Laser Paint II ma własny, specjalny edytor tekstów. Praca z tym edytorem zaczyna się od zdefiniowania okna, w którym będzie edytowany tekst. Dostęp do odpowiednich funkcji (ustawianie marginesu, porządkowanie tekstu, przełączanie stron i tym podobne) poprzez rozwijalne okna pod odpowiednimi ikonami. Laser Paint umożliwia „wcinanie” tekstu dookoła grafiki (na przykład rysunku, zdjęcia). Funkcja Stamp umożliwia preformatowanie tekstu — ustawienie początkowych atrybutów tekstu, kroju czcionki i tym podobnych.

Laser Paint II posiada dodatkowo jeszcze menu specjalne, służące do obrabiania kolorów. „Przywołanie” danego koloru odbywa się poprzez jego symbol u dołu ekranu — po jego przełączeniu możemy wybrać odpowiednią barwę z palety, która ukazała się na ekranie. Każda barwa może mieć kilka „faktur” do wypełniania obszarów (trzeba taki obszar najpierw zaznaczyć w trybie wektorowym). Istnieje funkcja Auto-airbrush. W menu specjalnym można dowolnie zmieniać perspektywę obiektu. W Laser Paint II istnieje możliwość utworzenia własnego menu.

Program ma bogate spektrum barwne: dla karty graficznej 8-bitowej możliwych jest 256 kolorów. Dla karty 24-bitowej ilość możliwych kolorów równa jest ilości pikseli na ekranie. Przy pomocy funkcji Gamma można zmieniać konfigurację barw podstawowych (czerwonej, zielonej i niebieskiej) dla danego koloru. Zmiana dla jednej barwy powoduje automatyczną zmianę dla innych.

Laser Paint II może współpracować z większością popularnych skanerów, jak i z typami rzadkimi jak Sharp i Howtek Scanmaster. Przeskanowany obraz może być przechowywany w różnym formacie: TIFF, PICT, PSF, PS. Paleta barwna skanowanego obrazu jest automatycznie zapamiętywana przez Laser Paint. W przypadku korzystania ze skanera pożądane jest rozszerzenie pamięci. Istnieje możliwość przetwarzania obrazów z wideo.

Program zajmuje 3 dyskietki, z tego jedna to dyskietka-klucz. Niemieckojęzyczna wersja programu kosztuje 2 998 DM.